Stuur ons een verhaal en wij plaatsen het hier.

26-01-2012

“Wij hebben poes Zoë uit het nest van Naomi en Morris gekocht.
We hebben het contact met de fokkers Ed en Sylvia als zeer positief ervaren.
Het zijn volgens mij de beste  katten pappa en mamma die een kitten zich maar kan wensen.
En als koper ook. Je wordt vriendelijk ontvangen en je kan alles aan ze vragen, vooral als je nog niet zoveel van de Noor weet.
Zoë was natuurlijk niet makkelijk van haar broertjes en zusjes te onderscheiden; ze leken ook zoveel op elkaar; wat een prachtig nest.
En wat een prachtige Ginchest familie trouwens ook! Alle poezen bleven  goed opletten wie en wat er allemaal met de kittens bezig waren;
ook oma , tantes… geweldig; en papa Morris; wat een mooie bink! Zoveel mooie katten en spelende kittens en alles helemaal keurig en netjes. De kinderen  zijn er van overtuigd dat het vooral Zoë was die tijdens de kennismaking met ze heeft gespeeld.
De tijd tussen het bezoek en de komst van Zoë zijn we geweldig op de hoogte gehouden van Zoë’s vorderingen, geïllustreerd met mooie foto’s. We hebben echt de dagen geteld tot het zover was. Zoë was  snel op haar  gemak, heeft misschien 2 dagen een beetje gemauwd af en toe maar was verder lekker op onderzoek in het huis en heeft goed gegeten en gedronken.
De bak met nieuwe korrels was ook geen enkel probleem. Het is een ontzettend lieve en heel speelse poes, die zich al heel snel thuis voelde
bij ons. Zo oplettend en erg op de klok; ze weet wanneer iedereen thuis komt en zit dan al klaar  voor een knuffel. We hebben haar echt in ons hart gesloten.

We zijn Ed en Sylvia heel dankbaar dat we zo’n mooi kitten van ze mochten kopen. Jullie zijn kanjers!” 

Hartelijke groeten van ons allen aan allen aldaar!

 Simone, Luciën, Bo en Bruno (Rotterdam)

24-01-2012

Hoi Ed en Sylvia,

 Ik vond het fijn om een kat via jullie te kopen omdat jullie bekenden van mij zijn en ik nog nooit een kat heb gehad.
Via jullie website kan je alles over de ontwikkeling van de kat volgen.
Jullie zijn erg betrokken ook wanneer de kittens uit huis zijn.
Met vragen kan ik altijd bij jullie terecht.
Ik stuur nog wat foto"s mee. Deze zijn afgelopen weekend gemaakt.

 Groetjes en knuffels van Murphy,

21-01-2012

Ja wat ga je schrijven als ze je vragen om te schrijven hoe je alles ervaren hebt.
We waren een weekendje weg geweest en we zouden op de terug weg even een bakkie gaan doen bij Sylvia.
 We wisten dat er weer een nestje geboren was en dan zouden we gelijk even kijken. We hadden het er eerder over
 gehad om er nog een kitten bij te nemen, om zo de rust bij ons thuis terug te brengen. Wij hebben thuis al Indy uit nest
10 en Nikos uit nest 15. Die twee hebben niet echt ruzie maar er werd wel veel geblazen naar elkaar.
Dus toen even kijken bij nest 20, wat een pracht nest. We waren direct verliefd of heeft het toch met een
verslaving te maken. De kittens waren een weekje oud en we hadden besloten om er één bij te nemen. 
We hebben er één uitgekozen, op voorwaarde dat de mensen die eerste keus hadden niet dezelfde kater
wilde hebben. Helemaal in de gloria verder naar huis en na een paar dagen kregen we te horen dat we
Macho de onze mochten noemen.
We zijn nog een paar keer wezen kijken, maar wij en ook Sylvia en Ed konden onze trots niet zonder trucjes aanwijzen,
wat leken deze kittens allemaal op elkaar, wat waren ze allemaal mooi.
Toen op 8 Januari, kwamen Ed en Sylvia, natuurlijk veel te laat (wat duurt wachten lang), onze bink brengen.
Eerst twee dagen van blazen door Indy en Nikos, terwijl Macho zoiets had van "heb je niet meer,
want ik ben hier niet van onder de indruk". Na die twee dagen, kwam alles goed en werd Macho aan twee kanten gelikt en vertroeteld.
Nu hebben we drie geweldige Ginchest Cats en is de rust in ons huis, buiten het rennen en klieren van drie katten, geheel terug gekeerd.

 Cor en Jeannette Voortman

Subject: Dexters eerste dagen

 10-06-2011

 Dag Sylvia en Ed,

 Even een korte update vanuit Amsterdam.
Wat ons betreft is het alsof Dexter hier altijd al geweest is. Eskil zat hem eergisteren eigenlijk al na een paar uur schoon te maken en ze eten al twee dagen samen uit een bakje brokken of drinken water. Zijn echt elkaars schaduw, Dexter om achter Eskil aan nieuwe plekjes te ontdekken en Eskil achter Dexter aan om ervoor te zorgen dat hij niet al teveel kattenkwaad uithaalt.  Heel erg grappig om te zien dat Eskil tegen Dexter gaat zitten mekkeren als hij met z'n poot in de gordijnen zit of op tafel springt als we aan het eten zijn. Is het echt zo'n moment van 'Wat doe je nu, je weet toch dat dat niet mag, kom daar vanaf!'. Heel erg grappig en mooi dat hij zo'n rol op zich genomen heeft. Ze kunnen ook oneindig lang samen spelen, af en toe vliegen ze echt de kamer door met z'n tweetjes. Uiteraard drijft Eskil Dexter af en toe een hoek in en gaat hij heel vervelend met een poot naar hem meppen, maar Dexter pakt hem ook wel goed terug door hem in een slaapmoment te bespringen en lekker in een oor te bijten. En dan daarna snel naast elkaar liggen en zichzelf schoonmaken.

Supervermakelijk!

De kattenbak heeft meneer ook al goed onder de knie, en dan heb ik het natuurlijk met name over de korrels die toch wel anders zijn. En
de tuin vind Dexter ook superinteressant, daar heeft hij al heel wat uurtjes in doorgebracht. Eigenlijk is alles gewoon helemaal zoals het 
hoort. Nogmaals dank voor dit geweldige mannetje, laat weten wanneer je hem een keertje wilt zien, jullie zijn altijd welkom.

 Hajnal

 10 maart 2011

 Volgende week brengen wij het eerste kitten van ons eerste nestje naar zijn nieuwe adres waar hij hopelijk lang, blij en gelukkig mag leven. De naam van dit eerste kitten is Adonis Armani. Vooral die laatste naam heeft hij niet zomaar gekregen, die is hem gegeven als eerbetoon aan zijn vader GIC Narviks Armani maar zeker ook als eerbetoon aan Armani’s eigenaren, Ed en Sylvia.
Op zoek naar een dekkater voor Irmelin, kwamen we steeds weer uit bij Armani. Die uitdrukking van hem gaf de doorslag. Zijn rijke ervaring als dekkater was een groot bijkomende plus omdat het voor Irmelin de eerste keer zou zijn.

Dan stuur je enigszins onzeker eens een mailtje naar de cattery waar Armani woont en komt daar het eerste warme antwoord op terug. In augustus 2010 hebben we persoonlijk kennis gemaakt met Ed, Sylvia en natuurlijk Armani. Alsof je elkaar al jaren kent! Je denkt kort even kennis te maken maar we hebben uren in de tuin zitten babbelen, Armani ondertussen rustig om ons heen wandelend.

Ik kon wel janken toen ik een nog onschuldige Irmelin achter moest laten bij een, overigens zeer geduldige, Armani. Maar nog diezelfde dag belde Sylvia al op. Niet alleen met het goede nieuws dat de eerste dekking al een feit was maar ook vol liefdevolle verhalen over Irmelin, over hoe lief ze wel niet was en hoe lekker ze de gekookte vis vond. Irmelin moet zich die dagen als in een kuuroord gevoeld hebben!

 Wars van alle haat en nijd die er tussen fokkers nog wel eens wil bestaan, blijven ze je met raad en daad bijstaan. Geen vraag is teveel of te gek. De hele zwangerschap hebben ze meegeleefd en –beleefd. Tijdens de bevalling kwam er al een belletje en ook daarna werd er intens meegenoten.

 Inmiddels zijn alweer 7 maanden na die eerste kennismaking verstreken en zijn we een hele mooie ervaring rijker. Deze 2 nakomelingen van Armani staan binnenkort op eigen pootjes. En wij? Dankzij de steun, rust, nuchterheid en zeker niet in de laatste plaats de ervaring van Ed en Sylvia hebben ook ons wat steviger op onze benen doen staan.

Het contact gaat allang niet meer alleen om een dekkater maar vooral om de mensen daarachter en het zijn prachtige mensen!

 Liefs,

Tonny & Sylvia

November 2010

Eind februari 2005. We waren op zoek naar een poes. We hadden in het verleden al een poes en een hond gehad die beide, op respectabele leeftijd, zijn overleden en we hadden allebei het gevoel dat het nu wel weer eens tijd werd voor een nieuw lid van onze huishouding.

Beide waren we het er over eens dat we een stoere poes wilde hebben. Dus wij zoeken op internet en informatie lezen over de verschillende rassen katten met een stoer uiterlijk. Toen kwamen we uit bij het Noorse Boskatten ras. Een type kat die precies past bij onze stijl van leven, natuur mensen die wij zijn. Een stoer uiterlijk en nog niet zo doorgefokt dat alle natuurraskenmerken verloren zijn gegaan. Nu op zoek naar een cattery, niet ver van Apeldoorn vandaan, die kittens hadden. Zo kwamen we op de site van Sylvia en Ed van Cattery Ginchest. Die hadden kittens en ons oog viel op een mooi poezen meisje, een zwarte schildpad, gestreept met wit Myra genaamd. Ze leek ons vanaf het beeld te zeggen dat we haar maar moesten nemen en we waren eigenlijk gelijk verloren. Gemaild naar cattery dat wij wel belangstelling hadden en vervolgens telefonisch een afspraak gemaakt om te komen kijken. Bij Sylvia en Ed aangekomen werden we warm onthaald. Wat opviel was dat er zo liefdevol en met veel respect werd omgegaan met alle katten die er rond liepen. Verder was merkbaar dat beide veel verstand hadden van het Noorse boskatten ras en hun enthousiasme over brachten aan ons. Het feit dat de kittens in huis verbleven en zo super gesocialiseerd werden en dat ze uit een cattery komen die poezen hebben met een super zachtaardig karakter en ook nog mooi zijn voor ons een pre. En dat was hier duidelijk het geval. Sylvia en Ed gaven ons het gevoel dat we thuis waren. Al de kittens waren mooi en leuk om te zien maar Myra, die ons hart had gestolen, was voor ons toch de kitten die wij graag zouden willen hebben. Een schatje om te zien. We namen echter niet gelijk een beslissing. We gingen naar huis om nog eens goed na te denken wat we wilde maar onderweg waren we het beide wel eens dat deze kitten het zou worden. Na thuis gekomen te zijn en een nachtje te hebben geslapen hebben we direct gebeld en gezegd dat we graag Myra wilde hebben en dat we gauw weer een keer zouden komen kijken bij Myra. Zo gezegd en gedaan en zo werden we bij ieder bezoek steeds weer zeer warm welkom geheten. Ook kregen we allerlei tips. Myra kreeg van ons de naam Sifra Myra. Sylvia vertelde ons dat Sifra vernoemd was naar de poes van Sylvia en Ed, Myra, die in december 2004 was overleden. Wij vonden dat die mooie naam in ere moest blijven en dat dus de tweede naam van Sifra moest worden. In mei werd Sifra naar ons gebracht. Dat vinden wij zoiets moois, dat Sylvia en Ed de kittens naar hun nieuwe thuis brengen. Daaraan kan je ook zien hoe betrokken zij bij hun katten zijn. Sylvia en Ed gaven veel adviezen en voor ons waren die zeer welkom. Ook daarna zijn we contact blijven houden en dat contact is steeds hechter geworden. Later bleek dat er ook nog een familiale band is en die versterkte alleen nog maar het gevoel van verbondenheid en niet alleen een zeer goede vriendschap, maar het thuiskomen bij elkaar en het delen van veel zaken.

En hoe gaat het nu met onze poezendame Sifra. Wij zeggen dat het de liefste aanhankelijkste poes van de hele wereld is. Sifra is zo een met ons en voelt ons naadloos aan. Ze heeft een zeer zacht karakter en is een mooie statige Noorse dame. Haar naam betekent ook schoonheid. Ze komt altijd heerlijk tegen Sophia aanliggen en is daar dan niet weg te slaan. En wij weten zeker dat dit mede te danken is aan de start bij cattery Ginchest. Wij zijn dan ook zeer blij met onze Sifra en met de band met Sylvia en Ed. We hebben naast een mooie poezendame nog twee zeer fijne mensen, die ons zeer na staan, erbij gekregen en dat voelt goed aan.

Wij willen Sylvia en Ed dan ook bedanken, niet alleen voor Sifra maar ook voor die mooie hechte band die staat voor de rest van ons leven, dat weten wij zeker.

Voor alle zoekers naar mooie kittens, goed gesocialiseerd en met een goed karakter. Bij cattery Ginchest ben je dan zeker op z’n plek.

Ko en Sophia van Doesum

Apeldoorn

8 november 2010  Spijkenisse

Lieve Ed en Sylvia,

Na 3 schatten van boskatten dachten wij dat het wel genoeg zou zijn, maar nadat wij jullie pr8 nest hadden gezien waren we helemaal om. Ik belde Sylvia om een optie te nemen voor Xenia en dezelfde week zijn we langs geweest, wij hebben jullie toen pas echt leren kennen en voor ons was het of wij  in een warm bad terecht  kwamen. Oooo wat was Noortje (Xenia) een schatje, het was gelijk een ja voor ons. Er gebeurde toen iets moois, Ed gaf Marcel een hand en zei toen, welkom in de familie…. , dat is toch echt  een warm welkom. Wij zijn toen iedere week op bezoek geweest en het was nooit te gek voor Sylvia, het zijn super weken geweest. Het sociale zoals de kleintjes werden opgevoed , en het plezier en de zorg die Ed en Syl aan alle katten gaven sprak ons heel erg aan.

We zijn nu 7 maanden verder en Noortje is ons prinsesje in huis, ze groeit goed en ze wordt alleen maar mooier.

Wij wensen jullie nog veel mooie en gezonde nesten toe en wensen de nieuwe baasjes erg veel plezier en geluk  met de geweldige Noor.

 Marcel & Conny de Jong en een knuffel van Elmo, Fleur, Misty & Noortje.

In 2005 gingen wij samen wonen in een leuk huisje in Steenderen.
Omdat ik van de boerderij kwam wilde ik graag een huisdier.
Edward vond het prima, maar met 1 voorwaarde het mocht geen kat van de boerderij zijn maar een “echte”.
In het voorjaar van 2006 struinde ik heel internet af op zoek naar een Noorse boskat, want dat was immers  het ras geworden die we allebei leuk vonden.
Terecht gekomen op de site van kittentekoop.nl zag ik een mooie rode kater staan.
Dit was Aslan Ginchest.
Ik was meteen verliefd en kon Edward ook overtuigen. De stoute schoenen aangetrokken en meteen gebeld.

Ik kreeg Ed aan de telefoon en vertelde mij dat Aslan nog beschikbaar was en dat we rustig een keertje mochten komen kijken, maar het wel slim was om een optie er op te nemen. Edward vond het niet zo zeer nodig maar mijn wil was sterker en de optie
werd geplaatst. Enige dagen later gingen we op bezoek. Ed was niet thuis maar Sylvia wel en we werden met open armen ontvangen!Om een lang verhaal wat korten te maken, uiteindelijk lag ik onder tafel met alle poezen en kittens te spelen.
En zo kwam Aslan in ons leven. We hebben genoten van en gelachen om deze schat. Hij had het leven van een prins, of een koning
 hij is immers vernoemd naar Aslan uit het boek en de film Narnia.

1 kat was zo alleen en algauw kwam de wens van onze kant of we nog een kat mochten. En in 2008 beviel Luvenda van een nest met een bijzonder mannetje ertussen. Sangha werd zijn naam en groeide op tot een prachtig beestje. Zo mooi dat hij tijdens een keuring van de keurmeester een groot hart op zijn beoordeling kreeg getekend.
En dan voel je je super trots!
In het najaar van 2008 verhuisde wij naar het ouderlijk huis van Edward en alles ging welletjes.
Helaas werd Aslan in het voorjaar van 2009 heel ziek zo ziek dat de dierenarts FIP constateerde.
Een dodelijke ziekte zonder genezing. We hebben met veel tranen afscheid genomen van ons mannetje. Hij is in ons midden.
Na het verlies van Aslan wilde we voor Sangha toch weer een vriendje, hij was immers gewend om iemand om zich heen te hebben.
En zo kwam en in 2010 een stoere zwarte bink in huis. De enige man in een nest van 8, en zijn naam Onyx. Hij maakte het leven van Sangha weer leuk, ze spelen en rennen met elkaar, maar kunnen ook heerlijk luieren. Inmiddels staat de berkenboom weer op de overloop te pronken en kunnen ze naar hartenlust klimmen en klauteren. 

Sylvia en Ed, ik ben blij dat ik destijds dat ene telefoontje heb gepleegd.
We hebben niet alleen 3 prachtige poezen van jullie maar ook een nieuwe vriendschap er bij.
En niet te vergeten met Kevin. Ik hoop dat jullie nog veel meer mensen blij kunnen maken met dit bijzonder mooie ras!

Liefs Josja en Edward van Mierlo

Hoi Syl en Ed,

Hardstikke bedankt dat jullie een knopje "pastels" hebben gemaakt.

Ik heb met veel plezier aan jullie katten getekend. En haha, volgens mij komen er nog 2 ;>)

Meeden, 9 oktober 2010 – Henk & Willeke

Bij het surfen op Internet, op zoek naar een Noorse boskat kitten, vonden wij een foto van Ghitta en Cliff met de vermelding dat er een nest verwacht werd. Wij vielen direct voor beide katten en zo kwamen wij in contact met Sylvia & Ed. Wij wilden wel graag een poesje dat op Ghitta zou lijken. En het lange wachten begon.

Toen eindelijk op 19 april de kittens geboren waren bleek dat er inderdaad een “kleine Ghitta” bij zat. Toen wij op kraamvisite kwamen, waren we direct verliefd. En we wisten ook vrij snel dat we er direct een tweede poesje bij wilden hebben. Dat werd een zwart smoke. Wat ons opviel is de fantastische manier waarop Sylvia en Ed met hun dieren omgaan. De kittens zijn geen handelswaar, het zijn huisgenoten, of beter nog: haar kindjes. Het welzijn van alle dieren staat voorop. De persoonlijke benadering van ons als potentiële nieuwe baasjes sprak ons zeer aan.

Toen dit nest (nest 16) geboren werd was net in die week Norah “dicht gezet” zoals dat heet. Dat was niet gepland en daarom een verdrietige situatie. Als eerbetoon aan haar oma is onze “kleine Ghitta” daarom Leah Norah genoemd. Haar zusje kon niet achter blijven en haar noemen we Solveig Ghitta. Solveig betekent zonnekracht in het Noors. Achteraf hadden we haar beter donderstraaltje kunnen noemen want het is een grote boef.

We zijn zo enthousiast over hoe Sylvia en Ed de zaken aanpakken dat onze volgende Noorse Boskat ook weer van cattery Ginchest moet komen. Lang zal dat niet meer duren, want Jewel is drachtig. En als daar iets iets voor ons bij zit, kunnen we in februari onze derde Noor verwelkomen.

Want wat iedereen zegt en wat je overal lezen kunt: als je eenmaal een Noorse Boskat in huis hebt, wil je nooit iets anders meer.

08-10-2010

Wij, Ben en Colinda  hebben afgelopen augustus uit het laatste nest van de Ginchest cattery een prachtige zwart smoke poes gekocht. Haar naam is Ciara Dima ( wat zwart smoke betekend) maar we noemen haar Dima.
Het eerste ontvangst hadden Ben en ik meteen het idee dat we thuiskwamen en dat houdt dus in dat we een warm welkom kregen.
De kittens waren toen net 3 weken en dus nog erg klein.
Van te voren hadden we al aangegeven dat we op zoek waren naar een specifieke kleur die zij dus in het nestje hadden en dat was ook nog de enige die te koop was, mazzeltje dus.
We waren meteen weg van haar en zijn dus 2 wekelijks gaan kijken wat ook totaal geen probleem was, we hadden het idee al zouden we alle dagen aan komen waaien dat dit ook helemaal OK zou zijn.
Zo konden we meteen de groeicurve bijhouden van de 8, je staat elke keer weer te kijken hoe hard ze dan zijn gegroeid en hoe ze dan weer zijn veranderd qua uiterlijk, dikker, groter en meer vacht.
Ed en Sylvia hebben veel kennis van zaken en we konden ze dus het hemd van  het lijf vragen over dingen die wij nog niet wisten over de Noor.
Tevens hebben ze prachtige noren rondlopen zodat je al een beetje een idee hebt van wat je mag gaan verwachten.
Daarbij vinden we hen zeer open, what you see is what you get. Houden wij wel van, geeft meteen binding.
 
Ben en ik hebben wel in een deuk gelegen over het feit dat alles bij Ed en Sylvia is vastgeplakt met dubbelzijdig tape, maar nu we Dima thuis hebben snappen we wel waarom.
Begrepen we toen ook wel, maar je hoopt dat het bij jou thuis niet nodig is.
Tot op heden nog niet maar oooooh wat is het een klauteraar, waar madam haar zinnen op heeft gezet dat zal ze zeker voor elkaar krijgen.
Ze is een klein duveltje dat regelmatig uit het doosje komt geklauterd, en dat is om je kapot om te lachen.
Tevens merken we dat de zorg en aandacht van hen aan de katten ons nu een lieve, ondeugende maar ook zeer aanhankelijke poes heeft opgeleverd en dat is toch genieten als je lekker samen kunt kroelen met je kat.
Wij genieten daar elke dag weer opnieuw van.
 
Dan is het eindelijk zover dat we Dima thuis krijgen en Ed en Sylvia brengen Dima keurig hier aan huis en blijven gezellig een happie mee eten.
Ze hebben beide erg moeilijk met weer afscheid nemen van een kleintje, maar dit is niet zo vreemd.
Op die manier kun je zien hoe toegewijd ze zijn aan hun kroost en dat geeft ons een goed gevoel en we hebben dan ook zeker geen spijt van onze aankoop bij hen.
Een paspoort en een heel boekwerk kregen we erbij met foto's en een laatste brief aan Dima, en dat was prachtig om te lezen en ook zeer aandoenlijk.
We hebben samen een traantje weggepinkt en we vinden het regelmatige contact zeer fijn.
Ben en ik denken dat we er een stel nieuwe vrienden bij hebben, en dat doet ons deugd.
Ed en Syl, we danken jullie nogmaals voor onze prachtige dame en voor jullie liefdevolle zorg.
 
Een heel verhaal maar ik kan nog oneindig doorgaan.
Knuffels en beetjes van Dima
En de groetjes van ons
 

Edwin & Ingrid uit Amsterdam. 06-10-2010

Sinds begin oktober 2010 zijn wij de nieuwe eigenaren van Milanka. Zij is gefokt bij Cattery Ginchest en heeft in eerste instantie andere baasjes gehad. Nu is zij inmiddels twee jaar en is zij van harte welkom in haar nieuwe huis bij ons in Amsterdam. Het contact met Sylvia en Ed van Cattery Ginchest is ons uitstekend bevallen. Zij hebben Milanka van Arnhem naar ons appartement in Amsterdam gebracht. Sylvia heeft aldaar haar nagels bijgeknipt (zo zien wij als leken hoe dit te doen) ze is netjes geborsteld en zag er keurig verzorgt uit. Sylvia en Ed laten blijken dat zij de kennis over Noorse Boskatten in huis hebben en geven hun kennis op een enthousiaste manier door. Ze hebben ons het gevoel gegeven dat wij hun dag en nacht kunnen raadplegen met wat we ook willen weten over Milanka en haar gedrag. Ze hebben hart voor de dieren en dat stralen ze uit.
Ook het voorafgaande contact is prettig bevallen, Sylvia en Ed hebben ons goed en op een professionele manier geadviseerd in de aankoop van de eerste spullen. Ze zijn zelfs zo vriendelijk geweest brokken mee te nemen voor de eerste periode! Eenmaal het eerste contact thuis kregen wij een map met diverse informatie over Noorse Boskatten, het nest waar Milanka uit komt, statische gegevens, do?s and don?ts, het paspoort en al wat niet meer. Mooie informatie om eens op je gemak naar te kijken en te bewaren: Onze complimenten! Wij willen Sylvia en Ed bedanken voor de goede zorg. Onze ervaringen met Cattery Ginchest is heel positief!